สารภาพตามตรง ผมเคยมีอคติกับวิธีการพูดแบบแรงๆ ของท่านสมัครเหมือนกัน ทั้งที่บางครั้งเรื่องที่ท่านต้องการนำเสนอ ผมก็ไม่อาจจะแย้งได้เลย เช่น เรื่องที่ให้สื่อมวลชนเลิกให้ท้ายพันธมิตรฯ ครั้งเมื่อพวกผู้ก่อการร้ายเหล่านี้ใช้กำลังเข้ายึดทำเนียบรัฐบาล (ตอนนั้นผมยังเป็นพวกกลางสองไม่เอา-ขาวไร้เดียงสาอยู่)
มาวันนี้นึกย้อนกลับไปถึงสถานการณ์ความวุ่นวายเมื่อปีที่แล้ว ผมต้องขอคารวะต่อความกล้าหาญของนักการเมืองอาวุโสผู้ปากร้ายใจดีคนนี้อย่างสุดหัวใจ และยิ่งรู้สึกเสียดายเมื่อการเมืองไทยต้องเสียนักการเมืองที่เป็นตัวของตัวเอง,แสดงออกอย่างตรงไปตรงมาเช่นท่านไป วันที่ประเทศอยู่ในความมืดมนทางการเมืองจากผลพวงของอำนาจมืดที่สนับสนุนรัฐประหาร 19 ก.ย. 49 นักการเมืองปลดเกษียณวัย 70 กว่าต้องกลับมาต่อสู้เป็นแนวหน้าของประชาชนเสียงส่วนมากอีกครั้ง ต้องทนกับแรงเสียดทานและคำครหาสารพัน ไม่ต้องพูดถึงแรงกดดันจากมือที่มองไม่เห็นผู้สนับสนุนอยู่เบื้องหลังม็อบมีเส้น
ทุกช่องทุกข่าวทุกสื่อที่รายงานเรื่องในวันนี้ คงมีแต่คำชม คำสรรเสริญ อดีตนายกฯ ของประเทศไทยคนที่ 25 คนนี้ แม้แต่คนที่เคยหาเรื่องท่าน ให้ร้ายท่าน ด่าทอเสียดสีท่าน ก็ยังต้องละความโกรธเกลียด เหลือไว้เพียงแต่ความอาลัย หากเรายังคงเชื่อว่า เกียรติสูงสุดของมนุษย์ มีอยู่ในชีวิตจริง คนที่แม้แต่ศัตรูยังสรรเสริญอย่าง น้าหมัก นี่แหละครับสมควรที่จะได้รับสิ่งนั้นแล้ว แม้ว่าท่านจะไม่มีโอกาสได้รับรู้ในขณะที่ยังมีลมหายใจอยู่ก็ตาม
ด้วยความเสียใจต่อการจากไปของ ฯพณฯ สมัคร สุนทรเวช นายกรัฐมนตรีคนที่ 25 ของประเทศไทย
