การเมืองทำให้คนทะเลาะกัน?

ทำไมคนไทยจึงมีคติ "หลีกเลี่ยงการสนทนาการเมืองในหมู่เพื่อนฝูง, คนรู้จัก"?

ด้วย ตัวของ "การเมือง" แล้ว มันไม่สามารถไปสร้างความขัดแย้งในคนเกลียดกัน ทะเลาะจนตัดญาติขาดมิตรกันได้ ทางตรงกันข้าม การเมืองคือเรื่องของการจัดสรรผลประโยชน์ เป็นหนทางในการลดระดับความขัดแย้งในสังคม

การสนใจการเมืองหรือยกการเมืองมาพูดในวงสนทนาก็ไม่ต่างอะไรจากวิจารณ์หนังหรือดารา มันเป็นธรรมชาติของมนุษย์ การสื่อสารถึงเรื่องรอบตัว, เรื่องของคนอื่น, เรื่องของสังคมเป็นสิ่งที่ทำให้มนุษย์อยู่ร่วมกันได้ ทำให้สังคมมนุษย์เป็นสังคมของมนุษย์ ไม่ใช่ฝูงสัตว์ที่มาอยู่รวมกันในคอก แม้แต่ละคนจะมีรสนิยม พื้นฐานความชอบแตกต่างกันไป ความแตกต่างทางความคิดก็ไม่อาจจะสร้างความเกลียดชังให้กับผู้คน

เร่เข้ามาๆ มาดูสันดานสื่อเนชั่ว เต้าข่าวเอง ชงเอง หน้าไม่อาย

นี่คือข่าวจากหน้าเว็บกรุงเทพธุรกิจ หนึ่งสำนักข่าวในเครือเนชั่น โพสต์ไว้เมื่อ 16.34 วันที่ 2 มิถุนายน 2553 ระบุว่า "นายจิม เว็บบ์ วุฒิสมาชิกสหรัฐ พร้อมด้วยนายแดน ริเวอร์ ผู้สื่อข่าวสำนักข่าวซีเอ็นเอ็นประจำประเทศไทยจะเข้าพบนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ที่ทำเนียบรัฐบาล หลังจากมีผู้ประชาชนร้องเรียนการนำเสนอข่าวของสำนักข่าวซีเอ็นเอ็นในช่วงเหตุการณ์การชุมนุมของกลุ่มนปช."

เห็นที่ผมขีดเส้นใต้ไว้หรือเปล่าครับ ยังมีเสริมโชว์ความหน้าด้านไว้ด้วยว่า

"การเข้าพบดังกล่าวเป็นในฝ่ายของสหรัฐเองที่ขอเข้าพบนายกรัฐมนตรีของไทย"

นิทานไม่มีชื่อของคนไม่มีเส้น

เชื่อว่าวันนี้คนไทยทุกคนคงจะเป็นกังวลและเครียดกับสถานการณ์การเมืองที่อยู่เบื้องหน้า หลังจากที่ผม akedemo หายหน้าหายตาไปนานจนหลายท่านเป็นห่วงว่าเป็นอะไรไปหรือเปล่า (บางท่านก็ห่วงว่ามันจะไม่โดนอะไรสักหน่อยหรือ ไม่น่ารอดกลับมาเลย) ตอนนี้ผมยังสบายดีครับ อย่างน้อยก็ยังไม่ตาย เพื่อไม่ให้ผู้อ่านบล็อกนี้เครียดจนเกินไป ผมขอเล่านิทานเรื่องหนึ่ง อ่านนิทานของผมจบแล้วจะเครียดน้อยลงหรือเครียดมากขึ้นก็แล้วแต่สามัญสำนึกของท่านเอง

นิทานของผมมีเนื้อเรื่องดังนี้

คลิปแดงบุกกรุง

ฮ่าๆๆๆๆ ไอ้มดแดงบุกกรุง!!